Przerwy dylatacyjne

Ściany budynków pod wpływem wielu różnorodnych czynników ulegają podczas eksploatacji odkształceniom. Aby w ich wyniku uniknąć pęknięć i rys budynek ze ścianami murowanymi zgodnie z normą PN-B-03002:2007 Konstrukcje murowe, Projektowanie i obliczanie, należy dzielić na mniejsze segmenty stosując przerwy dylatacyjne.

Przerwy dylatacyjne powinny przechodzić przez całą konstrukcję. Ponieważ odkształcenia mogą następować w wszystkich kierunkach, w zależności od konstrukcji budynku dylatacje mogą być zarówno pionowe jak i poziome. Rozmieszczenie i szczegóły wykonania przerw dylatacyjnych powinny być zawarte w projekcie.

Odległości między przerwami dylatacyjnymi w [m]

Podane w tabeli na podstawie normy PN-B-03002:2007 odległości dotyczą budynków z oddzieloną konstrukcją dachową i ocieplonym stropem nad najwyższą kondygnacją. Zaleca się oddzielenie konstrukcji stropodachów od ścian konstrukcyjnych budynku w sposób umożliwiający odkształcenia termiczne.

Jeżeli w spoinach wspornych muru zostało ułożone zbrojenie o przekroju większym od 0,03% pola przekroju poprzecznego muru to odległości podane w tabeli można zwiększyć o 20%.
W ściankach kolankowych dylatacje powinny być rozmieszczone w odległościach nie większych niż 20m.
Pionowe przerwy dylatacyjne w zewnętrznych warstwach ścian należy umieszczać w pobliżu naroży.
Poziome przerwy dylatacyjne należy umieszczać co dwie kondygnacje, ale nie dalej niż 9m.

Szczelne wypełnienie przerw dylatacyjnych powinno zabezpieczyć budynek przed niekorzystnym wpływem czynników atmosferycznych, osadzaniem się brudu i przedostawaniem się insektów.

sposoby wykonania przerwy dylatacyjnej